Τρώτε τα νύχια σας; Δείτε τι φταίει

Γιατί τρώμε τα νύχια, τι κρύβεται πίσω από αυτή την συχνά μηχανική κίνηση και πώς μπορούμε να αποβάλλουμε αυτή την κακή συνήθεια;

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ονυχοφαγία (το μάσημα των νυχιών) δείχνει ότι εσωτερικεύουμε το άγχος μας και αντί να το επικοινωνήσουμε προς τα έξω με υγιείς και λειτουργικούς τρόπους, το εκφράζουμε ασυνείδητα και δυσλειτουργικά προς τον εαυτό μας δαγκώνοντας τα νύχια μας. Το μάσημα των νυχιών λειτουργεί ως μηχανισμός άμυνας σε οτιδήποτε αγχώνει και αποτελεί διέξοδο για τη διαχείριση μίας κατάστασης στρες.

Γιατί όμως το στρες εκδηλώνεται με μία μηχανική κίνηση στα χέρια, και συγκεκριμένα τα νύχια;  Όσο περίεργο και αν φαίνεται, το ενδιαφέρον των ειδικών δεν επικεντρώνεται τόσο στα νύχια, όσο στο στόμα. Δηλαδή, όπως είχε προτείνει και ο Φρόϋντ, εκείνο που ανακουφίζει από το στρες και προκαλεί ευχαρίστηση είναι η ενασχόληση του στόματος με κάτι.

Κατά τον Freud η ονυχοφαγία είναι αποτέλεσμα καθήλωσης στο στοματικό στάδιο. Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι  μέχρι την ηλικία των 2 περίπου, τα παιδάκια αντλούν ευχαρίστηση και μειώνουν το άγχος τους, τη θλίψη τους ή τη ματαίωσή που νοιώθουν τοποθετώντας πράγματα στο στόμα και θηλάζοντας. Αν λοιπόν ένα παιδάκι δεν έχει λάβει αρκετή ευχαρίστηση, ή ακριβώς το αντίθετο (έχει λάβει υπερβολικά πολλή), τότε το παιδί αυτό θα αναπτύξει καθήλωση στο συγκεκριμένο αναπτυξιακό στάδιο. Αυτό σημαίνει ότι ως ενήλικας, θα χρησιμοποιεί το ίδιο μέσο (το στόμα) για να μειώνει το άγχος του, να ηρεμεί και αντλεί κάποιου είδους ευχαρίστηση. Έτσι λοιπόν, είτε θα τρώει τα νύχια του, θα τρώει πολύ, θα καπνίζει ή θα ‘πιπιλίζει’ συνέχεια αντικείμενα (πχ στυλό).

Σύμφωνα με άλλη άποψη, η  ονυχοφαγία αντιμετωπίζεται ως μια αυτοκαταστροφική συνήθεια. Μασάμε τα νύχια μας όταν αισθανόμαστε θυμό ή όταν είμαστε στεναχωρημένοι και επειδή αυτή η κίνηση μας προκαλεί ευχαρίστηση, παράλληλα με τον πόνο, καταφέρνουμε έτσι να ηρεμήσουμε. Όσο δυσάρεστη και αν είναι η ιδέα ότι κάποιοι έχουμε αυτοκαταστροφικές συνήθειες, είναι ένα αρκετά συχνό φαινόμενο. Έτσι, επειδή το να μασάμε τα νύχια μας είναι σαφώς πιο αποδεκτό από το να τρώμε πάρα πολύ (βουλιμία), από το να τραβάμε τα μαλλιά μας (τριχοτιλλομανία) ή να προκαλούμε σωματικές βλάβες στο ίδιο μας το σώμα, όσοι έχουν αυτοκαταστροφικές τάσεις βρίσκουν διέξοδο στα νύχια.

Μια άλλη –πιο οργανική- εξήγηση του γιατί επιλέγουμε τα νύχια και τα χέρια για να εκδηλώσουμε το άγχος έχει να κάνει με τη λειτουργία του εγκεφάλου. Δεδομένου ότι χρησιμοποιούμε τα χέρια μας για μια πληθώρα ενεργειών καθημερινά (τρώμε, πίνουμε, ντυνόμαστε και αγκαλιαζόμαστε), οι κινήσεις των χεριών αναπτύσσονται πολύ εύκολα. Έτσι με λίγες επαναλήψεις, κάποιες νέες κινήσεις (όπως το μάσημα) μπορούν εύκολα και γρήγορα να γίνουν αυτόματα και να τις υιοθετήσουμε δίχως να το σκεφτόμαστε. ‘Ετσι αυξάνονται οι πιθανότητες μία εκούσια κίνηση να γίνει ακούσια.

Επίσης ένα ακόμα ενδεχόμενο ‘κρυφό’ μήνυμα πίσω από την ονυχοφαγία είναι πως ίσως έχουμε ψυχαναγκαστικό χαρακτήρα. Σε αυτή τη περίπτωση, εκδηλώνουμε το άγχος μας και ανακουφιζόμαστε όταν αισθανόμαστε άβολα με το να κάνουμε επαναλαμβανόμενες κινήσεις, τις οποίες δεν ελέγχουμε. Με τον καιρό αυτές οι κινήσεις γίνονται κομμάτι του εαυτού μας.

Τι μπορεί να κάνει κάποιος που θέλει να σταματήσει αυτή τη συνήθεια;

– Να συνειδητοποιήσει πότε μασάει να νύχια του και τι συναίσθημα του προκαλεί.

– Να παρατηρήσει αν κάνει κάτι άλλο πριν μασήσει τα νύχια του. Μπορεί πχ να σπρώχνει τα πετσάκια προς τα πάνω, ή να παίζει με τα δάχτυλά του. Έτσι, όταν βλέπει τον εαυτό του να κάνει τις προκαταρκτικές αυτές κινήσεις, μια αυτόματη κίνηση γίνεται συνειδητή και εκούσια.

– Μπορεί να χρησιμοποιεί και να “παίζει” με άλλα αντικείμενα με τα χέρια του. Επίσης, θα βοηθήσει να απασχολεί το στόμα του μασώντας μια τσίχλα, πίνοντας νερό κλπ.

– Μπορεί να χρησιμοποιεί κάποια λαδάκια ή βερνίκια που έχουν απωθητική γεύση. Έτσι θα διακοπεί ο σύνδεσμος: μάσημα ονύχων και ευχαρίστηση.

– Μόλις ξεκινήσουν να μεγαλώνουν έστω και λίγο τα νύχια, είναι σημαντικό να τα περιποιείται! Το μανό δυσκολεύει το έργο της μάσησης, αλλά είναι και μια υπενθύμιση ότι ‘αυτό δεν μου κάνει καλό’.

– Να επιβραβεύει τον εαυτό του με υγιείς τρόπους όταν “κερδίζει μια μάχη”.

Advertisements

Τα αγόρια και τα συναισθήματα

empe

Τα  αγόρια και τα συναισθήματά τους

Τα αγόρια γίνονται άνδρες με δυνατό χαρακτήρα κυριαρχώντας πάνω στα  συναισθήματά τους , όχι αγνοώντας  τα. Εάν θέλετε  το αγόρι σας  να αποκτήσει δυνατό χαρακτήρα, μην του μαθαίνετε   να απορρίπτει ή να αγνοεί τα συναισθήματά του, επειδή έτσι θα μεγαλώνει ανήμπορος να εκφράσει τον εσωτερικό του κόσμο. Προσπαθήστε να  του διδάξετε  πώς να εκφράζει και να διαχειρίζεται όλο το εύρος των συναισθημάτων του, έτσι ώστε ως ενήλικος να μην αποκόπτεται ούτε και να χειραγωγείται από τα συναισθήματά του. Τα παιδιά μπορούν να μάθουν πώς να κυριαρχούν επί των συναισθημάτων  τους μόνο εάν αφεθούν να παλέψουν με αυτά. Αυτό δημιουργεί όχι μόνο δυνατά παιδιά  αλλά και παιδιά με οξυδέρκεια  και ενσυναίσθηση.

Φίλιππος Μαμαλάκης,  Μεγαλώνοντας παιδιά για τη βασιλεία του Θεού.

 

Η αξία των συναισθημάτων

Αποτέλεσμα εικόνας για a man crying images

Τα συναισθήματα συνιστούν μια σημαντική πτυχή της ανθρώπινης φύσης την οποία παραβλέπουμε ή αγνοούμε, πράγμα που εγκυμονεί κινδύνους για μας τους ίδιους. Ο Θεός δημιούργησε των άνθρωπο ως ένα ον με συναισθήματα και, θεραπεύει την τεθραυσμένη ανθρώπινη φύση μέσα από τα συναισθήματά μας . Συνέχεια

Θεός και άνθρωπος

Επιστήμονες «καταρρίπτουν» την θεωρία του Δαρβίνου: «Όλοι προερχόμαστε από δύο μόνο ανθρώπους»

Επιστήμονες «καταρρίπτουν» την θεωρία του Δαρβίνου: «Όλοι προερχόμαστε από δύο μόνο ανθρώπους»

 

Με μία ανατρεπτική θεωρία προσπαθούν δύο ανθρωπολόγοι να δώσουν την απάντηση στο αιώνιο ερώτημα από που ξεκίνησε η εξάπλωση του ανθρωπίνου είδους στον πλανήτη μας.

Οι μελετητές του πανεπιστημίου της Βασιλείας στην Ελβετία κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όλοι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στον πλανήτη τα τελευταία 200.000 χρόνια αποτελούν απογόνους ενός μόνο ζευγαριού ανθρώπων που εικάζεται ότι έζησε την ίδια χρονική περίοδο.

Οι Μαρκ Στεκλ και Ντέιβιντ Τάλερ υποστηρίζουν ότι μετά από ενδελεχείς έρευνες, που περιελάμβαναν την εξέταση περισσότερων από πέντε εκατομμυρίων γενετικών κωδικών από τουλάχιστον 100.000 ξεχωριστά είδη ζώων -συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου-, διαπίστωσαν ότι όλοι οι άνθρωποι προέρχονται από ένα μόνο ζευγάρι ανθρώπων, μετά από πιθανώς κάποιο καταστροφικό γεγονός, που άφησε την Γη σχεδόν ερημωμένη.

 

Μάλιστα, η ερευνητική ομάδα του ελβετικού πανεπιστημίου θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι αντίστοιχη εξελικτική πορεία είχε και το 90% των ειδών του ζωικού βασιλείου, ενώ εκτιμούν ότι όλες οι μορφές ζωής που υπάρχουν αυτή τη στιγμή ξεκίνησαν το ταξίδι τους στην Γη την ίδια περίπου χρονική περίοδο με τον άνθρωπο, πριν από 250.000 χρόνια.

Η θεωρία των δύο ανθρωπολόγων, καταρρίπτει σε μεγάλο βαθμό της εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου, προκαλώντας έναν μικρό «σεισμό» μεταξύ των επιστημόνων, καθώς μέχρι πρότινος η θεωρία της Εξέλιξης των Ειδών θεωρούνταν η επικρατέστερη εκδοχή για την πορεία του ανθρώπου στον πλανήτη στο πέρασμα των αιώνων.

 

Συνέχεια

Πίστη και Ιατρική

Απίστευτη εξομολόγηση καθηγητή ιατρικής: «Αν βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή… Πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και ζούμε την παρουσία Του…» (Εικόνες)

 68

Ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής Αθηνών, Παναγιώτης Δημακάκος, περιγράφει σε συνέντευξή του στην «Κιβωτό» και στον Γιώργο Ρήγα, περίπτωση θείας παρέμβασης στο χειρουργείο.

Ο πραγματικός ερευνητής αναζητά την αλήθεια και, τελικά, εκεί είναι που συναντά τον Θεό. Τέτοιο είναι το παράδειγμα του Παναγιώτη Δημακάκου, ομότιμου καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος σημειώνει στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»: «Θρησκεία και επιστήμη είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια».

Φλογερός ευπατρίδης και πρωτοπόρος στον τομέα της αγγειοχειρουργικής, με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του, γνώρισε την αναγνώριση σε μεγάλα ιατρικά κέντρα στο εξωτερικό, αλλά επέστρεψε για να δημιουργήσει στον τόπο του. Παρά τις πολλές διακρίσεις του, με σεμνότητα και συγκίνηση εξομολογείται πως έχει την προσευχή ως νοερό όπλο. Με προσωπική του φροντίδα, το δωμάτιο στο οποίο εκοιμήθη ο Άγιος Νεκτάριος στο Αρεταίειο Νοσοκομείο έγινε χώρος προσκυνήματος, ενώ το παρεκκλήσι του αγίου στο νοσοκομείο αγιογραφήθηκε με τα θαύματά του.

Από τη μακρά εμπειρία σας στο χειρουργικό τραπέζι, έχετε ζήσει περιπτώσεις θείας παρέμβασης;

Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Μπορώ να σας πω την περίπτωση ενός αρρώστου 52 ετών από τη Σαμοθράκη, με 5 παιδιά, όπου είχε αποφραγμένη την αορτή του. Καθάρισα την αορτή και είδα ότι οι βλάβες αυτές προχωρούσαν και στις νεφρικές αρτηρίες. Αν μείνουν οι νεφροί μία ώρα χωρίς ροή αίματος και οξυγόνο, νεκρώνουν. Αυτό τότε δεν φαινόταν στις εξετάσεις και είχε ήδη περάσει μισή ώρα, ώσπου να καθαρίσω την αορτή και να την κλείσω. Συνειδητοποιώ πλέον ότι θα έχω έναν νεφροπαθή ασθενή, που θα πρέπει 2 και 3 φορές την εβδομάδα να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση. Με λούζει κυριολεκτικά κρύος ιδρώτας, τα νεότερα παιδιά βέβαια δεν συνειδητοποιούν τίποτα, και εκείνη την ώρα ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα». Όπως έχω ανοιχτή την αορτή και εκφύονται τα αγγεία, «τυφλά» βγάζω με τις λαβίδες ό,τι σκληρά αθηρώματα και σε λιγότερο από μισή ώρα κάνω την πιο «τρελή» επέμβαση που θα μπορούσα να κάνω. Πέντε παιδιά τον περίμεναν εκεί έξω κι εγώ έκανα κάτι ανορθόδοξο!

Όταν κάναμε την επομένη μια ενδοφλέβια αγγειογραφία, που μας φωτογραφίζει τις αρτηρίες, ομολογώ ότι ο ασθενής φαινόταν, όχι σαν να είναι χειρουργημένος, αλλά όπως τον γέννησε η μάνα του. Σαν να μην είχε αρρωστήσει ποτέ! Τότε στην επίσκεψή μου επάνω έκανα ομολογία στους νέους συναδέλφους μου: «Δεν χειρούργησα εγώ, παρακάλεσα και χειρούργησε κάποιος άλλος». Δεν το ξεχνώ ποτέ αυτό.

Ψελλίζω μέσα από τη μάσκα τρεις φορές, σαν προσευχή: «Γλυκέ μου Χριστέ, άπλωσε τα χέρια Σου και κατηύθυνε τα δικά μου δάχτυλα»

Μπορούμε να μιλήσουμε και για περιστατικά που έχουν επανέλθει;

Θυμάμαι το παράδειγμα ενός ασθενούς που παρουσίασε ανακοπή της καρδιάς και είχε διάρκεια ανάνηψης πλέον της μίας ώρας. Όταν επανήλθε, με σοβαρότητα και ικανοποίηση, σαν να συμμετείχε ενεργά στην όλη διαδικασία. «Γιατρέ, είχατε σοβαρό πρόβλημα μαζί μου. Αργήσατε και κουραστήκατε πολύ», μου είπε και με ευχαρίστησε. Οι άρρωστοι σε «αποχωρητικές» καταστάσεις, όταν καταβάλλουμε προσπάθειες επανόδου τους στη ζωή, φαίνεται ότι συμμετέχουν στη διαδικασία αυτή. Κάποιοι μαρτυρούν ότι βρέθηκαν σε κάποιον κόσμο φωτεινό και όμορφο. Είναι ικανοποιημένοι. Κάποιοι άλλοι περιγράφουν λεπτομέρειες από τις ιατρικές μας ενέργειες, ακόμη κι από συζητήσεις, κατά τον χρόνο της ανάνηψης.

Εσείς προσωπικά έχετε προσευχηθεί για ασθενείς σας;

Χειρούργησα μια γυναίκα 65 ετών στην καρωτίδα, σε μια, κατά τα άλλα, επέμβαση ρουτίνας. Η ασθενής όταν ξύπνησε από τη νάρκωση ήταν ημιπληγική από τη μία πλευρά, στο χέρι και στο πόδι, δεν επικοινωνούσε κι έλεγε πράγματα ασυνάρτητα. Στην αγγειογραφία και στο κρανίο όλα έδειχναν απολύτως φυσιολογικά. Μιλώ με τους συγγενείς κι ανοίγω για δεύτερη φορά, προκειμένου να ελέγξω. Ακολούθησε συμβούλιο καθηγητών, ειδικών, αλλά κανείς δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Αποφασίσαμε την παραμονή της ασθενούς στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μέχρι την άλλη ημέρα το πρωί, σε βαθιά νάρκωση. Δεν θα ξεχάσω την ημερομηνία: 8 Νοεμβρίου 2006, παραμονή του Αγίου Νεκταρίου. Δεν μπορούσα να εκκλησιαστώ, γιατί είχα στις 7 το πρωί προγραμματισμένο χειρουργείο. Γινόταν αγρυπνία στον Ι.Ν. του Αγίου Νεκταρίου στο Νέο Ηράκλειο. Στάθηκα για πολλή ώρα, παρακάλεσα τον άγιο και κοινώνησα. Την επομένη νωρίς το πρωί άνοιξα τον μικρό ναό που έχουμε φτιάξει για τον άγιο στο Αρεταίειο, άναψα ένα κεράκι, ζήτησα και πάλι τη βοήθειά του και πήγα και χειρούργησα. Η ασθενής ξύπνησε, είχε θαυμάσια επικοινωνία με το περιβάλλον, κινούσε ελεύθερα όλα τα άκρα, πήρε το πρόγευμά της κανονικά, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, με φυσιολογική επικοινωνία μαζί μας.

Νιώθετε την παρουσία του αγίου στο Αρεταίειο;

Ο άγιος, αφότου εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1908 στην Αίγινα, σπάνια την εγκατέλειπε. Απέκρυπτε, μάλιστα, το πρόβλημα της υγείας του, υποφέροντας σιωπηλά τους σωματικούς πόνους και το βαρύ μαρτύριο. Όταν, όμως, η κατάστασή του επιδεινώθηκε, δέχθηκε την υπόδειξη του γιατρού για εισαγωγή σε νοσοκομείο της Αθήνας. Έκτοτε παραμένει μεγάλη η ευλογία του για το Αρεταίειο και το πανεπιστήμιό μας, αφού φιλοξένησε για νοσηλεία τον μεγάλο άγιο του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του ιατρού Καραπλή, οι γάζες που είχαν χρησιμοποιηθεί με την κοίμησή του ευωδίαζαν και γι’ αυτό δεν τις πέταξαν, αλλά τις τοποθέτησαν μέσα στη γη. Νοσηλεύτηκε στη γ’ θέση (απορίας), όπου στην παρακείμενη κλίνη νοσηλευόταν ύστερα από ατύχημα ένας παραπληγικός ασθενής. Από τότε κιόλας, αμέσως μετά την κοίμησή του, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του Αγίου Νεκταρίου στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα. Έκτοτε, στο δωμάτιο υπάρχει η εικόνα του, ένα καντήλι που καίει συνεχώς και από το 2000 είναι τόπος προσκυνήματος, χωρίς να νοσηλεύονται ασθενείς. Όνειρό μου ήταν ο χώρος αυτός να γίνει εκκλησία και μάλιστα είχα βρει και τα οικονομικά μέσα για να το υλοποιήσω… αλλά η διοίκηση δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από αυτά.

Αμέσως μετά την κοίμηση του Αγίου Νεκταρίου, εκδηλώθηκε το πρώτο από μια σειρά θαυμάτων του στο νοσοκομείο μας. Κατά την αλλαγή του ιερού λειψάνου, η μοναχή Ευφημία τοποθέτησε τη φανέλα του αγίου στο κρεβάτι του παραπληγικού, ο οποίος αιφνίδια σηκώθηκε και άρχισε να βηματίζει ελεύθερα.

Πολλοί επιστήμονες κοιτάζουν με δυσπιστία ό,τι δεν εξηγείται με όρους επιστημονικούς. Τι θα τους λέγατε;

Ο αληθινός επιστήμονας αναζητά την αλήθεια. Επειδή ο Θεός αλήθεια εστί, εξαρτάται από τον Θεό. Γίνεται έτσι λάτρης, μύστης, ακόλουθος, μαθητής του. Ο ίδιος, ομολογώ, δεκαετίες τώρα, δεν χειρουργώ χωρίς να έχει προηγηθεί προσευχή και, κατά κανόνα, καθαρίζω με το αντισηπτικό την περιοχή του δέρματος που θα χειρουργήσω, ξεκινώντας με το σημείο του Σταυρού για ευλογία. Αν, μάλιστα, βρεθώ σε δύσκολα χειρουργεία, κάνω νοερά προσευχή. Σας εξομολογούμαι ότι πολλές φορές «εφημερεύει» ο ίδιος ο Χριστός και ζούμε την παρουσία του.

Με τις μαρτυρίες αυτές μπορώ να πω σε κάθε συνάδελφο: το απόλυτο είναι θεία κτίση. Το σχετικό με την πρόοδο της επιστήμης, την πείρα, την Τέχνη, την τόλμη και την αρετή χειρουργούμε. Δεν ανήκει, όμως, σε εμάς το 100%. Μπορεί να έχω εκτελέσει μία επέμβαση 200.000 φορές και ύστερα από τόση πείρα να παρουσιάσει κάποιος μια εμπλοκή, ένα κακό. Γι’ αυτό ο ίδιος προσωπικά έχω την προσευχή ως νοερό όπλο.

Η ασθένεια είναι κρίκος θρησκείας και επιστήμης. Αυτές οι δύο είναι δίδυμες αδελφές. Δεν συγκρούονται, αλλά είναι πυλώνες του κτιρίου που λέγεται αλήθεια.

Από τη μακρά εμπειρία σας, έχετε γνωρίσει ασθενείς που ξεπέρασαν το κλινικό πρόβλημα με όπλο την πίστη τους;

Ασθενείς με πίστη έχουν ιδιαίτερο χάρισμα, είναι γαλήνιοι, ήρεμοι, γεμάτοι ελπίδα και προσευχόμενοι συγκεντρώνουν περισσότερη δύναμη. Το θαύμα, άλλωστε, είναι προϊόν πίστεως, δώρο μέγιστο για όσους την κατέχουν, δύναμη ανεξάντλητη. Το θαύμα εμφανίζεται σιωπηλά, αθόρυβα, και, ξαναλέω, επιτυγχάνεται μέσω πίστεως, η οποία ούτε υποχρεωτική ούτε καταναγκαστική είναι, αλλά εδρεύει και πηγάζει από την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.

Ποια εφόδια πρέπει να έχει ένας νέος γιατρός;

Το κάλλος της ιατρικής επιστήμης βρίσκεται στην εμπιστοσύνη, την οποία ο ίδιος ο Δημιουργός έχει εκδηλώσει για την ιπποκράτεια επιστήμη, για τον διάκονο του ανθρώπινου πόνου στην Παλαιά Διαθήκη: «Και ιατρώ δος τόπον, και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος». Ο γιατρός είναι το πρώτο και το τελευταίο πρόσωπο που βλέπει κανείς όταν έρχεται και όταν εγκαταλείπει τα γήινα. Στην ενδιάμεση λοιπόν ζωή, η αποστολή του είναι να φροντίζει την καλή ποιότητα υγείας, διότι χαρά μεγαλύτερη δεν υπάρχει από το να είναι κανείς υγιής. Όλοι καταλαβαίνουμε πόσο ευτυχής είναι ο ζητιάνος, όταν είναι υγιής, συγκριτικά με έναν άρρωστο βασιλιά. Γι’ αυτόν τον λόγο ο γιατρός πρέπει να είναι ένας οικουμενικός ευπατρίδης, όταν πλησιάζει τον άρρωστό του, στοργικός πατέρας, όπως ο Κύριος που μας δημιούργησε, με τριπλή προσωπικότητα: καλό επιστήμονα, ανθρωπιστή και με πίστη στον Χριστό. Αν έχει αυτές τις προϋποθέσεις, τότε μπορεί να δει και τις περιπτώσεις που αναφέραμε με τη θεία παρέμβαση σε πολλές στιγμές της ζωής του.

Έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις. Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί!

Τι φοβάστε από την κρίση στον τόπο;

Ένα έθνος και μία πατρίδα μπορεί να ελπίζουν, αν η νεολαία υπερέχει των γερόντων, αν οι γεννήσεις υπερέχουν των θανάτων. Τώρα εμείς έχουμε έναν γερασμένο πληθυσμό, με 120.000 θανάτους και μόνο 100.000 γεννήσεις. Με την Ελλάδα να ψυχορραγεί στην εντατική μονάδα, έχουμε ελεύθερες τις εκτρώσεις, με 1.000 δολοφονίες κάθε πρωί! Χίλια ελληνόπουλα κάθε πρωί σκοτώνονται. Αν κοιτάξεις το καρδιογράφημα ενός εμβρύου, θα δεις την καρδιά του να χτυπά από την 4η εβδομάδα. Μιλάμε για δολοφονίες σε άτομα που δεν μπορούν να αμυνθούν. Δείτε τα νούμερα: Πετάμε στους οχετούς 350.000 ζωές τον χρόνο, δηλαδή μια πόλη σαν την Πάτρα. Αντί να στηρίξουμε, λοιπόν, την οικογένεια και τα νέα ζευγάρια, που φοβούνται εξαιτίας της οικονομικής ανασφάλειας, δημιουργούμε αφύσικους στην οικογένεια θεσμούς.