Αληθινή αγάπη…

Όταν παραμένω αμίλητος, μην το πάρετε προσωπικά. Κρατήστε με, αγκαλιάστε με, καθίστε δίπλα μου, να είστε ευγενικοί μαζί μου. Πιστέψτε με, θα συνέλθω.

Όταν είμαι ευερέθιστος, βρείτε έναν τρόπο να βοηθήσετε  ή να μου μιλήσετε, χωρίς να το  έχω ζητήσει. Δεν είναι ότι προσπαθώ να πεισθώ, απλά Συνέχεια

Advertisements

Η Ελένη η παραδουλέφτρα

 

Ζούσε στο όμορφο Καρπενήσι. Από τα παιδικά της χρόνια την συνόδευε η φτώχεια. Υπανδρεύθη έναν άνδρα σκληρό και αγροίκο. Και μετά το γάμο της εξακολούθησε να ξενοδουλεύει, για να επιβιώσουν , γιατί τα έσοδα του συζύγου δεν επαρκούσαν ούτε για το δικό του ποτήρι. Τα πόδια της κοντόσωμης γυναίκας είχαν στραβώσει από την δουλειά. Έμοιαζαν με τις κουτσούρες  του αμπελιού. Έτσι τα είχε χαρακτηρίσει ο μακαριστός πατέρας μου, προσθέτοντας πως αυτή η γυναίκα πρέπει να είναι πολύ τυραννισμένη. Τα βάσανα της ζωής και οι  πόνοι  της και οι  σωματικές της  κακώσεις την έκαναν να ταχθεί στην Παναγιά την Προυσσιώτισα, να Την διακονεί κάθε Δεκαπενταύγουστο. Εκεί την γνώρισα και μου εκμυστηρεύθηκε το θαύμα  της ζωής της. Συνέχεια

Η συμμετοχή…

Η αγάπη των συζύγων, που είναι η αρχή της νέας ζωής, είναι η θαυμάσια συμμετοχή στη δημιουργική αγάπη του Θεού, ο Οποίος δίνει στην ύπαρξη την αιώνια ψυχή που έχει κάθε ανθρώπινο ον με το δώρο της ανθρώπινης ζωής.

Vincent Nichols Συνέχεια

Κρυστάλλινες Πηγές

Κρυστάλλινες πηγές

Στό δρόμο εκεί πρός το Soalara. Στόν δρόμο εκεί πρός το Saint Augoustine.

Στό δρόμο εκεί πρός τήν τελευταία ίσως πορεία. Τόν τελευταίο ίσως Γολγοθά.

Δίψασες!…

Ναι το θυμάμαι καλά πως δίψασα.

Πάνω από τον χωματόδρομο και μέσα στήν σκόνη, κάτω εκεί στην πρασσινογάλαζη παραλία με τα παραδοσιακά μαγκρόβ τά εκπληκτικά αυτά δέντρα – σύμβολο του τόπου μας εδώ, τά δέντρα αυτά που σε διδάσκουν πραγματικά, τά δέντρα πού έμαθαν να ζούν και να μεγαλώνουν ακόμα καί μέσα στο αλμυρό νερό, εκεί λοιπόν είδα να εκβάλλει μέσα στη θάλασσα το νερό μια γλυκιάς κρυστάλλινης πηγής καί θαύμασα. Συνέχεια