Το ποδήλατο του Θεού

Ένα ζεστό καλοκαιριάτικο βραδινό, ένας νεαρός άνδρας επισκέφθηκε ένα σοφό γέροντα και τον ρώτησε:

«Γέροντα, πώς μπορώ να είμαι σίγουρο ότι ζω σωστά; Πώς μπορώ να ξέρω ότι όλα όσα κάνω είναι αυτά που ζητάει ο Θεός από μένα;»

Ο σοφός γέροντας χαμογέλασε και του είπε:

«Μια νύχτα έπεσα να κοιμηθώ πολύ αναστατωμένος. Προσπαθούσα, ανεπιτυχώς, να απαντήσω στα ερωτήματα που σε βασανίζουν. Σαν σε όνειρο είδα μπροστά μου ένα ποδήλατο με δύο σέλες! Είδα τη ζωή μου σαν ποδηλατικό αγώνα. Είδα ότι κρατούσα το τιμόνι και στη δεύτερη σέλα καθόταν ο Θεός και έκανε πηδαλιές.

Ξαφνικά ο Θεός μου ζήτησε να ανταλλάξουμε θέση. Από εκείνη τη στιγμή η ζωή μου άλλαξε. Έσπασε η ρουτίνα της. Ο Θεός την έκανε συναρπαστική! Αντιλήφθηκα ότι όταν οδηγούσα γνώριζα τη διαδρομή. Ήταν μάλλον ανιαρή και χωρίς εκπλήξεις. Ήταν πάντα η συντομότερη διαδρομή ανάμεσα στην αφετηρία και τον τελικό  στόχο.

Όταν όμως άρχισε να οδηγεί ο Θεός, γνώρισα πανέμορφες πορείες, αναβάσεις στα βουνά, διαδρομές μέσα από βραχώδης περιοχές  με μεγάλη, ιλιγγιώδη ταχύτητα! Το μόνο που προσπαθούσα να κάνω ήταν να κρατηθώ στη σέλα. Αν και μου φαινόταν λίγο τρελό που συνεχώς έλεγε: « κι άλλο πηδάλι, κι άλλο  πηδάλι!»

Συχνά ανησυχούσα. Κάποια στιγμή Τον ρώτησα: «Κύριε, που με οδηγείς;» Εκείνος χαμογέλασε μόνο και δεν απάντησε. Όταν κάποια στιγμή ένιωσα φόβο, φώναξα:

«Κύριε, φοβάμαι!»

Γύρισε το κεφάλι του και έπιασε το χέρι μου. Ηρεμία απλώθηκε μέσα μου!

Με έφερε σε ανθρώπους που πρόσφεραν δώρα που χρειαζόμουν: αποδοχή, χαρά, επούλωση πληγών. Καθώς φεύγαμε με φόρτωσαν πλουσιοπάροχα αγαθά. Συνεχίζοντας το ταξίδι ο Κύριος μου είπε:

«Δώσε τα δώρα. Οι τσάντες είναι πολύ βαριές για ένα ταξίδι με ποδήλατο.»

Γι’ αυτό και τα έδωσα στους ανθρώπους που συναντούσαμε. Αλλά συνειδητοποίησα ότι δίνοντας, έπαιρνα όλο και περισσότερα και το βάρος μου γινόταν ολοένα και ελαφρότερο!

Στην αρχή του ταξιδιού δεν εμπιστεύτηκα να θέσω τη ζωή μου υπό την εξουσία Του. Σκέφθηκα ότι θα με οδηγήσει στην καταστροφή Αλλά ήξερε τα μυστικά του ποδήλατου. Ήξερε πώς να παίρνει κλίση για να αντιμετωπίζει τις κλειστές στροφές, πώς να κάνει «σούζες» για να ξεπερνά τόπους  με πέτρες, κυριολεκτικά να πετάει για να συντομεύει αποστάσεις! Μαθαίνω να σιωπώ και να πατώ πηδάλι στα πιο παράξενα μέρη και αρχίζω να απολαμβάνω τη θέα και το δροσερό αεράκι στο πρόσωπό μου, με τον θαυμάσιο συνοδοιπόρο, την μεγαλύτερη δύναμή μου.

Όταν είμαι σίγουρος! ότι δεν κάνει να προχωρήσουμε περισσότερο, χαμογελάει και μου λέει: «Μην ανησυχείς, Εγώ οδηγώ. Εσύ μόνο κάνε πηδάλι.» Ο γέροντας σταμάτησε το όνειρό του και ο νεαρός άνδρας  απομακρύνθηκε  με τη σκέψη  πως ίσως έβλεπε κάτι παρόμοιο!

 

 

 

Advertisements

One thought on “Το ποδήλατο του Θεού

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s